سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

چرا به جلیلی رأی می‌دهم؟

1-       اقتصاد

با تمام احترامی که برای آقای ولایتی، حداد عادل و برخی نامزدهای قوی و باتجربه‌ای که این دور نامزد ریاست جمهوری شده‌اند، به جز آقای جلیلی هیچ‌کدام راه حل اساسی، زیرساختی و جدیدی برای حل مشکلات موجود ندارند. اکثر نامزدها مشکلات کشور را (به خصوص موارد عام‌پسند و ظاهری از قبیل تورم، مسکن و...) جزء به جزء بیان می‌کنند و برای آن راه حل ارائه می‌دهند. لحافی که از چندجا پاره شده باشد، آن چندجا را کوک بزنی جای دیگرش جر می‌خورد!

برداشتی که بنده از صحبت‌های دکتر جلیلی از آغاز تبلیغات تا به این‌جا داشته‌ام، ایشان بر اصلاح زیرساخت‌ها در زمینه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و... تأکید دارند. البته سایر نامزدها نیز در بین صحبت‌های خود به کلمهٔ زیرساخت اشاره دارند؛ ولی با این تفاوت که اولاً منظور آن‌ها از زیرساخت، زیرساخت‌های سخت‌افزاری از قبیل جاده، بیمارستان و... است. در حالی که از صحبت‌های آقای جلیلی این برداشت می‌شود که منظور ایشان از زیرساخت، غالباً زیرساخت‌های نرم‌افزاری از قبیل سامانه‌های اطلاعاتی، اصلاح ساختار اجرایی کشور و ساز و کارهای آن، بانک‌های اطلاعاتی، شفافیت اقتصادی و اطلاعاتی و... است.

به عنوان مثال اگر اولویت‌های اول اعلام شده از سوی نامزدها توجه کنیم، تاکنون آقای جلیلی اصلاح زیرساخت‌ها و ساز و کارهای اجرایی کشور، آقای قالیباف مسکن (و در جای دیگر تأکید بر حقوق ملت؛ که مطرح کردن دو اولویت اول ناشی از عدم فهم معنی اولویت اول است!)، آقای عارف گردشگری و سایر نامزدها غالباً تورم را اولویت اول خود قرار داده‌اند. تمامی این موضوعات، موضوعات مهم کشور هستند؛ ولی قرار دادن آن‌ها به عنوان اولویت اول، نشان‌دهندهٔ عدم شناخت پایه و اساس مشکلات موجود است. تورم مسئلهٔ بسیار مهمی است. ولی باید به این نکته توجه کرد تمامی دولت‌های پیشین نیز شعار مهار تورم دادند و موفق به مهار آن نشدند. (علی رغم ادعایی که دو نامزد اصلاح‌طلب دارند؛ که تورم در دورهٔ اصلاحات به 10/3 درصد رسیده است. همین اصلاح‌طلبان در سال 88 ادعا کردند تورم را در دورهٔ اصلاحات به بالاتر از 13 درصد رسانده‌اند! چطور ممکن است در دو دوره، دو ادعای متناقض نسبت به گذشته شود و هر دو درست باشد. در حالی که طبق اعلام بانک مرکزی دولت اصلاحات تورم آخرین سال این دوره 15/2 بوده است! و علی‌رغم سیاه‌نمایی‌هایی که در مورد دولت احمدی‌نژاد شد، میانگین تورم در 8 سال این دوره 17/8 بوده و در دورهٔ اصلاحات 15/8. یعنی تنها 2 درصد افزایش با وجود این همه تحریم‌های فلج‌کننده! البته بنده به هیچ وجه عملکرد احمدی‌نژاد را تأیید نمی‌کنم و به قول آقای جلیلی اتفاقاً عملکرد ایشان از زمانی دچار اشکال شد که از خط گفتمان انقلاب اسلامی منحرف شدند.) بنابراین مشکل نامزدهایی که شعار مهار تورم در 100 روز و دوسال و... می‌دهند، می‌خواهند با همان ابزارهایی تورم را مهار کنند که این ابزارها قبلاً جواب خود را پس داده‌اند. در حالی که آقای جلیلی راه حل مشکلات اقتصادی از جمله تورم (که کاملاً به مهار آن معتقد بوده و آن را ظلم به اقشار ضعیف خوانده‌اند.) را تحول در زیرساخت ساختار اجرایی کشور می‌داند.

سال

نرخ تورم

 

1360

22.2

1368

17.9

1376

17.3

1384

10.4

1361

20.4

1369

9

1377

18.1

1385

11.9

1362

13.2

137.

20.7

1378

20.1

1386

18.4

1363

11.6

1371

24.4

1379

12.6

1387

25.4

1364

6

1372

22.9

1380

11.4

1388

10.8

1365

23.9

1373

35.2

1381

15.8

1389

12.4

1366

28.4

1374

49.4

1382

15.6

1390

21.5

1367

28.3

1375

23.2

1383

15.2

1391

31.5

متوسط تورم در دورهٔ جنگ

19.25

متوسط تورم در دورهٔ سازندگی

25.34

متوسط تورم در دورهٔ اصلاحات

15.76

متوسط تورم در دورهٔ مهرورزی

17.79

 

 

2-       سیاست داخلی

متأسفانه برخی از دوستان دچار سیاست‌زدگی شده‌اند. معیارهای ما تا چه حد باید دچار مشکل باشند، که فلان نمایندهٔ مجلس که به یک جوری به جریان انحرافی ربطش می‌دهند، دور بر جلیلی می‌پلکد؛ تصمیم ما را در مورد یک نامزد تغییر دهد. اولاً با شناخت مختصری که بنده از این نمایندهٔ مجلس دارم، بسیار بعید به نظر می‌رسد که اسیر جریان انحرافی شود. ثانیاً در فرض هم که این فرضیه درست باشد، اینکه کسی دور و بر نامزدی بپلکد، دلیلی نمی‌شود که فکر کنیم اگر آقای جلیلی رأی آورد دور و بری‌ها هم به قدرت می‌رسند. آن هم در شرایطی که آقای جلیلی بارها اعلام کرده‌اند که از تمامی ظرفیت‌ها و نخبگان استفاده خواهند کرد و اتفاقاً یکی از مشکلات اساسی را حزب‌گرایی‌ها و باندبازی‌ها می‌دانند.

3-       سیاست خارجی

در قدرت سیاست خارجی آقای جلیلی همین بس که دو دوران قبل از ایشان شورای حکام پنج قطعنامه بر علیه ایران با اجماع کامل بین المللی (یعنی بدون حتی یک رأی منفی، در حالی که خود ایران عضو آژانس بود و می‌توانست حداقل به نفع خود یک رأی منفی بدهد!) صادر شد و در دوران ایشان از 35 عضو، 10 عضو رأی ندادند. البته از اعضای شورای حکام، ۲۱ عضو آن ثابت هستند، که یا غربی اند یا وابسته به غرب‌اند. و هر موقع قطع‌نامه‌ای بخواهند، به تصویب می‌رسانند. (در این مورد، متن سخنرانی دکتر علی باقری در دانشگاه تهران را حتماً بخوانید!)

برنامه‌های دولت یازدهم

سعید جلیلی


سعید جلیلی


سعید جلیلی



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳٩٢/۳/۱٦