سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

آبی

موج ها می آیند و می روند.

و تنها اثری از آن ها باقی می ماند. مقداری کف و حباب.

بعضی کوچک اند، بعضی بزرگ.

بعضی زیبایند و باشکوه.

بعضی عظیم اند، مثل کوهی در حال حرکت. هرچقدر تلاش کنی، نمی توانی جلوی آن ها بایستی. تو را با خود می برند!

بعضی به آرامی از کنار تو می گذرند و تو به آن ها توجهی نداری. تو!

...

چقدر تکراری اند عناصر طبیعت! درخت، دریا، جنگل، آسمان...

ولی کافی است لحظاتی به هرکدام خیره شوی تا هزاران پدیده ی جدید ببینی.

برگهای کوچکی مثل دستانی کوچک برای تو دست تکان می دهند.

برگ های دیگری رقص کنان می افتند؛ و هرکدام با یک رقص جدید!

هزاران منحنی جدید تنها در چند شاخه!

_ پرستو!

_ سارا! پرستو...

_ کو؟!

_ به بالا نگاه کن!..

و هزاران منحنی جدید در پرواز پرستوها! هر کدام با یک منحنی جدید!



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳۸۸/٥/۱٧