سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

حجر

آسمان شب، دیوار خانه‌ی خدا و حرم امن الهی است. این دیوار بزرگ و زیبا که برای «بینندگان» تزئین شده است، از آجر ساخته شده. آجرهایی که از لابلای آن نورهایی چشمک‌زن بیرون می‌زنند؛ چراکه آنطرف دیوار نور مطلق است. «و آن تیرهای نورانی که، گاه گاه، بر جان سیاه شب فرو می‌رود. تیر فرشتگان نگهبان ملکوت خداوند در بارگاه آسمانیش! که هرگاه شیطان و دیوان همدستش می‌کوشند به حیله! گوشه‌ای از شب را بشکافند و به آنجاکه قداست اهورائیش را گام هیچ پلیدی‌ نباید بیالاید و نامحرم را در آن خلوت انس راه نیست، سرکشند تا رازی را که عصمت عظیمش نباید در کاسه‌ی این فهم‌های پلید ریزد، دزدانه بشنوند، پرده داران «حرم ستر عفاف ملکوت» آن‌ها را با این شهاب‌های آتشین می‌زنند و به سوی کویر می‌رانند.»

-         سارا!

-         هوم؟

-         بیداری؟!

-         هوم؟!

-         پاشو اینو بیین!

« وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِی السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَیَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِینَ ﴿16﴾ وَحَفِظْنَاهَا مِنْ کُلِّ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ ﴿17﴾ إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِینٌ ﴿18﴾ »

«و همانا ما در آسمان کاخ‌های بلند برافراشتیم و بر چشم بینایان عالم آن کاخ‌ها را به زیب و زیور بیاراستیم. و آن را از (دستبرد) هر شیطان مردودی محفوظ داشتیم. لیکن هر شیطانی برای سرقت سمع (یعنی برای دزدیدن و دریافتن سخن فرشتگان عالم بالا) به آسمان نزدیک شود، تیر شهاب و شعله آسمانی او را تعقیب کند.» (حجر)



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳۸۸/٦/۱٥