سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

درختان شجاعی که در جهنم می‌رویند (کویر شریعتی)

آن‌چه در کویر می‌روید گزو تاق است.

این درختان بی‌باک صبور و قهرمان، که علی‌رغم کویر، بی‌نیاز از آب و خاک و بی‌چشم‌داشت نوازشی و ستایشی،  از سینه‌ی خشک و سوخته‌ی کویر، به آتش سر می‌کشند و می‌ایستند و می‌مانند.

هریک رب‌النوعی! بی‌هراس، مغرور، تنها و غریب. گویی سفیران عالم دیگرند که در کویر ظاهر می‌شوند.

این «درختان شجاعی که در جهنم می‌رویند». اما اینان برگ و باری ندارند، گلی نمی‌افشانند، ثمری نمی‌توانند داد، شور جوانه‌زدن و شوق شکوفه بستن و امید شکفتن، در نهاد ساقه‌شان یا شاخه‌شان، می‌خشکد، می‌سوزد و  در پایان به جرم گستاخی در برابر کویر، از ریشه‌شان برمی‌کنند و در تنورشان می‌افکنند و ... این سرنوشت مقدر آن‌هاست.

«کویر»- «کویر» شریعتی

Share/Bookmark



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳۸٩/٤/۱۱