سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

این چراغ به خانه و مسجد رواست! (سیل پاکستان و بهانه های همیشگی)

اتفاقاتی در نقاط مخلف جهان به وقع میپیوندد و عدهای نیازمند کمک میشوند. چه مسلمان و شیعه مثل پاکستان، چه مسلمان و سنی، مثل فلسطین و چه غیرمسلمان مثل هائیتی.


گاهی این وقایع بسیار درآورند. جان هزاران نفر در خطر است و با کمکهای کوچک تعداد زیاد مردم آزاده، کمکهای بزرگی جمع میشود و با افتخار برای نیازمندان و مستضعفین فرستاده میشود.

کمک به نیازمندان در تمام طول زندگی و به بهانههای مختلف مثل زکات، خمس، صدقه، انفاق و... سفارش شده است. این وقایع نیز بهانهای هستند برای آنکه ما به خود آییم و ببیننیم درد و رنج هزاران نفر از مردم که جانشان از گرسنگی و بیماری و سرما و... در خطر است؛ در حالیکه ما در آسایشیم و سرمایههای زیادی را برای رفاه و آسایش مصرف میکنیم.

هربار از مردم درخواست برای کمک درخواست میشود، عدهای شروع میکنند به شکایت که «چراغی که به منزل رواست به مسجد حرام است» و در ایران نیز مردم فقیر بسیاری وجود دارند؛ بنابراین نباید به نیازمندان خارج کشور کمک کرد!

1-        اگر فردی در خارج کشور در حال غرق شدن باشد و از ما کمک بخواهد چه میکنیم؟ چهطور است با قیافهای حق به جانب بگوییم «افراد زیادی در کشور ما هر روز غرق میشوند و اگر من بخواهم به تو کمک کنم اول باید بروم به آنها کمک کنم!»

وقتی فردی جانش در خطر است چگونه میتوانیم بنشینیم و با بهانههای واهی از کمک به او امتناع کنم و حتی بقیه را هم نصیحت کنیم که نکن؟!

2-        تا به حال کسی را دیدهاید که مثلاً بگوید «من به مردم پاکستان کمک کردهام و دیگر پولی برای کمک به مردم ایران ندارم»؟! من که تا به حال ندیدهام! اگر کسی بخواهد کمک کند به مردم فقیر ایران هم کمک میکند و وقتی خبر نیازمندی غیرایرانی را هم میشنود برای کمک به آنها نیز خساست نمیکند.

3-        انسان آزاده، وقتی برای کمک به او رجوع شود، اصلاً به ملیت و حتی دین و مذهب و اعتقاد نیازمند توجهی ندارد. چنانکه الگوهای ما مسلمانان نیز چنین بودهاند.

امام صادق (ع)، در حال گذراندن مسیر بین مکه و مدینه، وقتی فردی نصرانی را که تشنه و بیحال است میبیند، به غلامش مصادف دستور میدهد تشنگی او را رفع کند.[1]

امام علی (ع) که پیرمرد مسیحی را میبیند که نابیناست و گدایی میکند، در احول او جستجو میکند که آیا فرزندی دارد که تکفل ا را بر عهده بگیرد و یا راهی برای تامین او وجود دارد. تا اینکه کسانی که پیرمرد را میشناختند آمدند و گفتند او تا چشم و جوانی داشت کار میکرد. امام میفرمایند «تا وقتی  که توانایی داشت از او کار کشیدید و اکنون او را به حال خود گذاشتهاید؟!» و دستور میدهد از بیتالمال به او مستمری (همان بازنشستگی!) بدهند.[2]

امام حسین (ع) به سپاهیان حر که او را در کربلا متوقف کردند، همان سپاهیانی که آب را بر او بستند آب نوشانید و حتی اسبان آنها را تشنه نگذاشت.

ما بندهی همان خداییم که کافران و ناسپاسان به خود را از نعمت محروم نکرده. ما از خدا هم عاقلتریم؟!

شنیدهاید داستان فردی را که به موسی (ع) میگوید «به خدایت بگو او را قبول ندارم، رزق و روزی او را هم نمیخواهم، خودم میتوانم روزی خودم را خیلی بهتر تامین کنم. میخواهم آزاد باشم.» و موسی (ع) در کوه طور مناجات میکند و هیچ نمیگوید تا ندا میرسد «چرا پیغام بندهی ما را به ما نمیرسانی؟ به او بگو خدا روزی تو را میدهد و از تو برنمیگردد در حالی که تو از او برگشتهای!»

«من ندیدم بیدی

سایهاش را بفروشد به زمین

رایگان میبخشد نارون

شاخهی خود را به کلاغ» (سهراب سپهری)

4-       کسانی که ادعای پیروی از خط امام را دارند چهگونه این توصیهی امام را توجیه می‌کنند که «باید دولت جمهوری اسلامی تمامی سعی و توان خود را در اداره ‌‌هر چه بهتر مردم بنماید. ولی این بدان معنا نیست که آنها را از هدف عظیم انقلاب که ایجاد حکومت جهانی اسلام است، منصرف کند. مردم عزیز ایران که حقاً چهره منور تاریخ بزرگ اسلام در زمان معاصرند باید سعی کنند که سختی‌ها و فشارها را برای خود پذیرا گردند تا مسئولان بالای کشور به وظیفه اساسی‌شان که نشر اسلام در جهان است برسند و از آنان بخواهند که تنها برادری و صمیمیت را در چارچوب مصلحت اسلام و مسلمین در نظر بگیرند.»

در آخر بیان این نکته نیز ضروری است که مطمئناً کمک به مسلمانان و شیعیان و به خصوص ایرانیان و تلاش برای رفع فقر و محرومیت از ایران در اولویت قرار دارد. ولی در شرایط خاص و بحرانی عقل و شرع و فطرت انسان حکم میکند که به کمک همنوعش بشتابد.

پس از فروکش کردن سیل در پاکستان، بیماری‌های وبا، اسهال مالاریا و سل شیوع پیدا کرده و قربانی گرفته است.[3]

ویرانیها نسبت به سونامی سال 2004، زلزله 2005 پاکستان و زلزله سال 2010 در هائیتی بسیار بیشتر بوده است!

کمکهای بشردوستانه بسیار کم بوده است. [4]

حدود 3 میلیون زن آسیب دیده اند و 1 میلیون کودک نیز به خدمات بهداشتی نیاز دارند.

660 هزاربازمانده هنوز در مناطق کوهستانی گرفتار هستند.[5]

آیت الله مکارم: همهی مسلمانان جهان به سیل زدگان پاکستان کمک کنند.[6]

آیت الله موسوی اردبیلی: مسلمانان به کمک سیل زدگان پاکستان بشتابند.[7]

 

 شماره حساب 1123 بانک ملی، شعبهی کمیتهی امداد امام خمینی (ره) برای امدادرسانی به مردم پاکستان



[1]داستان راستان، ج اول و دوم، چاپ بیست و هشتم، ص 282؛ وسائل، ج 2، ص 50

[2]داستان راستان، ج اول و دوم، چاپ بیست و هشتم، ص 375؛ وسائل، ج 2، ص 425

[3] «با فروکش کردن سیل پاکستان بیماری ها نمایان می شوند»، باشگاه خبرنگاران، <http://www.yjc.ir/News/NewsDesc.aspx?newsid=350024>

[4] «چرا هیچ‌کس به فکرمردم پاکستان نیست؟»، جام جم آنلاین، <http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100884462812>

[5] «660,000 بازمانده هنوز در مناطق کوهستانی گرفتار هستند.»، آسیای میانه آنلاین، <http://www.centralasiaonline.com/cocoon/caii/mobile/fa/features/caii/features/pakistan/2010/08/30/feature-02>

[6] «همۀ مسلمانان جهان به سیل زدگان پاکستان کمک کنند.»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر آیت‌الله مکارم، <http://persian.makarem.ir/news/?nid=744>

[7] «مسلمانان به کمک سیل زدگان پاکستان بشتابند.»، خبرگزاری مهر، <http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=1134378>

Share/Bookmark



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳۸٩/٦/۱٦