سید حسن کریمی

وب‌نوشت سید حسن کریمی

همه به صف

برای خرید نان، برای رفتن به دستشوییهای عمومی، برای دریافت یارانه ، دریافت فیش تلفن همراه، کارهای بانکی، دریافت کارت ورود به جلسه ی آرمون سراسری، حتی برای ثبت نام دانشگاه همه به صف می ایستیم، سرتان را درد نیاورم اصولا ما ایرانی ها مردمان صفیم، چه طلاهایی که در این صف ها له نمی شود. مگر وقت طلا نیست؟

کنار یکی از ورودی های جدید بایستید. ثبت نامش که تمام می شود می گوید "آخیش تمام شد." بیچاره نمی داند هنوز اول بدبختی است. هنوز نمی داند یک ماه مانده به شروع هر ترم انتخاب واحد شروع می شود. هنوز نمی داند وقتی اعلام می شود جمعه انتخاب واحد است، ممکن است پنجشنبه لیست انتخاب واحد باز شود و چند درس پر شود. هنوز نمی داند وقتی اعلام می شود ساعت 8 انتخاب واحد است ممکن است ساعت 7:30 لیست باز شود و تا ساعت 8 همه ی درس ها پر شود. هنوز نمی داند یک ماهی که برای انتخاب واحد وقت دارد فرصت کمی است تا هم بتواند پاچه ی استادها و میرزایی و مدیر گروه را بخاراند و هم صبح تا ظهر f5 بزند تا یکی حذف کند یا اضافه ظرفیت به تورش بخورد.

اما ورودی های جدید عزیز که دانشکده حتما با نصب پرچم مقدمشان را گرامی می دارد یک چیزی را از همین الآن می دانند. می دانند که در دانشکده ی مهندسی دانشگاه فردوسی بنایی است. شدت آن هم آنقدر زیاد است که صدای استاد به عقب کلاس نمی رسد. شدت آبادانی در دانشکده ی ما آنقدر زیاد است که آقای برادران، استاد ریاضی مهندسی سرش را از پنجره بیرون می کند  و می گوید این سر و صدا را قطع کنید و وقتی صدا ادامه می یابد می گوید من نمی توانم درس بدهم با رئیس دانشکده صحبت کنید و از کلاس خارج می شود.

 



نویسنده : سیّد حسن کریمی
تاریخ : ۱۳۸٦/٦/۸