کِرم باش!

کِرم باش!

آهسته و پیوسته قدم بردار. سر به زیر باش و کم‌حرف و پرکار. (اَلْمُؤْمِنُ قَلیلُ الْکَلامِ کَثیرُ الْعَمَلِ، وَ الْمُنافِقُ کَثیرُ الْکَلامِ قَلیلُ الْعَمَلِ؛ مؤمن کم حرف و پر کار است و منافق پر حرف و کم کار.[1])

مدَتی به دور خودت پیله‌ای ببند. به خودت فکر کن. به این‌که ز کجا آمده‌ای آمدنت بهر چه بود.

حالا خودت را بشکن.

هیچ‌کس باش!

از خودت بیرون بیا و خودت را جا بگذار. همه چیزت را بگذار و پرواز کن.

اوج بگیر.

پروانه باش!

به دنبال نور برو.

منبع نور را دنبال کن.

نزدیک‌تر برو. در آغوشش بگیر.

بسوز

بمیر

نور باش


[1] امام کاظم (ع) (تحف العقول، ص397)

/ 7 نظر / 24 بازدید
غافل

سلام گرامی ممنون از نگاه گرمت شمام لینک شدی[گل]

الف م

سلام همسنگری بسیار زیبا بود با یه سوال بروزم و منتظر حضورتونم . التماس دعا

زوج ـ آبی

کی گفته که ما کرم نیستیم؟ شما فکر می کنید جانداری که با سرعت خیلی کم در مسیر تعالی جامعه حرکت می کنه، خودش رو درگیر مشکلات زندگی شخصیش کرده به‌گونه‌ای که از دیگران فراموشش میشه و پیله‌اش شده ،تلاش برای ارتقا سطح مادی زندگیش،کرم نیست؟؟شایدم نباشه! بی شک کمتر از اونه.حداقلش اینه که کرم واسه طبیعت مفیده ولی اون جاندار دو پا چی؟؟فقط دنیا رو تنگ کرده!! خدای من،توان درک اشرف مخلوقات بودن را به همه ی موجودات دوپا عطا بفرما.آمین

امیر هاتف

سلام سید خیلی متنت به دلم نشست اما خداییش کرم بودن خیلی صبر میخواد و حوصله بقول حضرت حافظ: گوشند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیک به خون جگر شود پاینده باشی یاحق

غافل

سلام.خدا قوت دعوتید...[گل]

نسترن

سلام ، عالی بود منو به فکر فرو برد

نسترن

جالب بود